Promocje

ISBN 978-83-976813-7-8, oprawa twarda, format 150 x 230 mm, 386 s., liczne zdjęcia czarno-białe.

Przeprowadzona w 2012 roku rozmowa Michała Komara z Maciejem Dubois wychodzi ponownie w dziesiątą rocznicę śmierci wybitnego adwokata, rozszerzona o bogaty materiał zdjęciowy z jego prywatnego archiwum oraz wstęp i wspomnienia współpracowników.

Biorąc do ręki książkę o najkrótszym możliwym tytule „Adwokat”, można się zastanawiać, kto jest adresatem rozmowy przeprowadzonej przez Michała Komara, renesansowej miary intelektualistę, z Maciejem Dubois (1933–2016), jednym z najwybitniejszych adwokatów w ponad stuletniej historii Adwokatury Polskiej. Odpowiedź jest łatwa: każdy, kto chce być bardziej rozumny, bardziej wrażliwy, bardziej odpowiedzialny w życiu prywatnym i zawodowym, każdy szukający odpowiedzi na najtrudniejsze dylematy moralne, chcący poznać naszą dramatyczną historię najnowszą jako ciąg skomplikowanych zdarzeń, procesów i postaw. I poszukujący odpowiedzi na pytanie, co jest najważniejsze w życiu każdego porządnego człowieka (ze wstępu Mirosława Wyrzykowskiego).

Alain de Botton (1969) - autor znakomicie przyjętej w Polsce Sztuki podróżowania - zdobył światową sławę jako twórca błyskotliwych, odkrywczych i dowcipnych książek eseistycznych określanych jako "filozofia życia codziennego", które zainspirowały powstanie cyklu filmów dokumentalnych i stały się bestsellerami w wielu krajach. W swych rozległych intelektualnych poszukiwaniach autor dotyka najistotniejszych niepokojów współczesnego człowieka - w fascynujący, osobisty sposób pisze o filozofii, sztuce, karierze, o literaturze i miłości.

Architektura szczęścia to porywająca opowieść o wzajemnych relacjach człowieka i otaczających go budowli, sprzętów i przedmiotów codziennego użytku. Przyglądając się z zaraźliwym entuzjazmem najróżniejszym obiektom architektonicznym, de Botton zgłębia jednocześnie ukryte pragnienia, lęki i aspiracje ich mieszkańców. Przenikliwie i z humorem pokazuje nam, jak możemy lepiej umeblować swoje życie.

Zbiór ballad Adama Mickiewicza (1798–1855) wydany w 1822 roku w Wilnie w pierwszym tomie Poezyj; manifest polskiego romantyzmu.

Wydanie drugie rozszerzone

Oprawa miękka ze skrzydełkami, 376 stron

Wysyłamy w 24h!

Noblista William Butler Yeats (1865–1939) należy do grona gigantów literatury nie tylko z powodu swoich osiągnięć w dziedzinie poezji, prozy i dramatu, ale ze względu na udostępnienie kulturze światowej baśni i podań celtyckich. Ten subiektywny wybór przekazów irlandzkiego folkloru, którymi poeta oczarowany był od czasów dzieciństwa spędzonego w Sligo, stanowi również unikalne świadectwo jego własnych artystycznych poszukiwań i fascynacji. W tym zachwycającym zbiorze opowieści prozą i wierszem ożywają postacie znane z irlandzkich mitów i podań: skrzaty samotnicze i skrzaty gromadne, mieszkający w starych ruinach przerażający puka, który spotworniał z samotności, banshee ostrzegająca przed śmiercią upiornym zawodzeniem. Są tu podmienione dzieci, syreny, duchy, czarownice i cudowni doktorzy, święci i duchowni, diabły, olbrzymy, królowie i królowe, a przede wszystkim nasi przewodnicy – niezmordowani narratorzy.

Przekład: Hanna Pustuła-Lewicka

Wysyłamy w 24h!

Italo Calvino (1923–1985) przestudiował niezliczone opowieści ze wszystkich regionów Włoch, gromadzone i spisywane w ciągu stulecia przez badaczy folkloru. Tłumaczył je z dialektów, systematyzował, porównywał i opowiadał na nowo, uświetniając przekazy tradycji ludowej pisarskim kunsztem i pomysłowością. Powstało dzieło imponujące rozmachem, na miarę monumentalnej pracy braci Grimm, pozwalające z nowej perspektywy spojrzeć na autora powieści takich, jak Jeśli zimową nocą podróżny czy Rycerz nieistniejący oraz Wykładów amerykańskich. Prezentujemy pierwsze pełne polskie wydanie dwustu Baśni włoskich, opatrzone wstępem i komentarzami autora

Edycja trzytomowa. Tom pierwszy.

Italo Calvino (1923–1985) przestudiował niezliczone opowieści ze wszystkich regionów Włoch, gromadzone i spisywane w ciągu stulecia przez badaczy folkloru. Tłumaczył je z dialektów, systematyzował, porównywał i opowiadał na nowo, uświetniając przekazy tradycji ludowej pisarskim kunsztem i pomysłowością. Powstało dzieło imponujące rozmachem, na miarę monumentalnej pracy braci Grimm, pozwalające z nowej perspektywy spojrzeć na autora powieści takich, jak Jeśli zimową nocą podróżny czy Rycerz nieistniejący oraz Wykładów amerykańskich. Prezentujemy pierwsze pełne polskie wydanie dwustu Baśni włoskich, opatrzone wstępem i komentarzami autora.

Edycja trzytomowa. Tom drugi.

Italo Calvino (1923–1985) przestudiował niezliczone opowieści ze wszystkich regionów Włoch, gromadzone i spisywane w ciągu stulecia przez badaczy folkloru. Tłumaczył je z dialektów, systematyzował, porównywał i opowiadał na nowo, uświetniając przekazy tradycji ludowej pisarskim kunsztem i pomysłowością. Powstało dzieło imponujące rozmachem, na miarę monumentalnej pracy braci Grimm, pozwalające z nowej perspektywy spojrzeć na autora powieści takich jak Jeśli zimową nocą podróżny czy Rycerz nieistniejący oraz Wykładów amerykańskich. Prezentujemy pierwsze pełne polskie wydanie dwustu baśni włoskich, opatrzone wstępem i komentarzami autora.

Edycja trzytomowa. Tom trzeci.

Knut Hamsun

BŁOGOSŁAWIEŃSTWO ZIEMI (1917), jedna z najwybitniejszych powieści XX wieku, która w 1920 roku przyniosła Knutowi Hamsunowi literacką Nagrodę Nobla, jest dziełem skupiającym w sobie najwartościowsze cechy jego pisarstwa. Ten niezwykły poemat prozą, wyrażający zachwyt dla tajemnic życia i natury, wyrósł z poczucia zagrożenia cywilizacją i wydarzeniami historycznymi. Mimo to jest dziełem pełnym optymizmu i nadziei: ucieczki od poczucia bezsensu i zwątpienia Hamsun radzi szukać w powrocie do korzeni człowieczeństwa, w odkrywaniu wciąż na nowo łączności z prawami przyrody i całym wszechświatem. Organiczne zespolenie z absolutem nadaje surowym i prostym bohaterom powieści wymiar poetycki i uniwersalny.

Tomasz Man - pisze, reżyseruje, uczy, biega, gra na gitarze, jest mężem i tatą.

Jego dramaty można czytać cicho, czytać na głos, śpiewać i zobaczyć w teatrze.

W tomie znajdują się teksty: Adam i Ewa, Abraham/Izaak, Sodoma, Dina, Jefte, Batszeba i Natan, Judyta i Helofernes, Salomon, Matatiasz, Daniel, Mojżesz, Hiob.

Kristof Zorde zadebiutował w 2022 roku zbiorem opowiadań Dzień pierwszy, za który otrzymał nagrodę „Magazynu Literackiego Książki”. W Być jak autor posługuje się ulubioną formą mikroopowiadania, by wcielić się w postacie filozofów, ekonomistów, ludzi pióra i innych najmniej oczekiwanych osób, i odkryć czytelnikowi ich najbardziej intymne myśli.

„Jestem profesorem od metody naukowej… ale mam z tym problem: nie ma czegoś takiego jak metoda naukowa. Gdy uderza piorun, można zacząć od stwierdzenia, że Zeus maczał w tym palce. Skąd wiemy, że Zeus istnieje? Bo byliśmy świadkami uderzenia pioruna. Zaczynamy się kręcić wokół własnej osi. Jak tego uniknąć?”.

„…każda idea, nawet ta najbardziej absurdalna, dostarcza nowej wiedzy. Pierwszego z brzegu przykładu dostarcza pomysł Kopernika, by poruszyć Ziemię. Niby miał jakieś instrumenty do obserwacji ciał niebieskich. I co z tego – przecież i tak nie było widoczne nic innego, jak ruch Słońca na nieboskłonie. Wtedy przyśnił mu się Bóg i powiedział: – Gdybyś mieszkał na Słońcu, to widziałbyś Ziemię poruszającą się ruchem okrężnym wokół Słońca. Pomyśl, może warto to rozważyć. – Tak powstał układ heliocentryczny”. (fragment opowiadania Paul Feyerabend)

Adam Zamoyski (ur. 1949) jest cenionym historykiem i publicystą, w swoich pracach zajmuje się głównie XIX-wieczną historią Polski i Europy. Jest autorem m.in. książek Polska. Opowieść o dziejach niezwykłego narodu 966–2008, Własną drogą. Osobliwe dzieje Polaków i ich kultury, Napoleon. Człowiek i mit.

Książka Chopin. Artysta. Człowiek to kolejna odsłona wieloletnich studiów Adama Zamoyskiego nad życiem i twórczością Fryderyka Chopina, którego pierwszą biografię opublikował w 1979 roku. Oparta na wnikliwych badaniach źródłowych publikacja ukazuje kompozytora jako osobowość barwną i pełną sprzeczności, wymykającą się stereotypowym modelom romantyka, geniusza, kochanka i patrioty.

ANTYKWARIAT

Jest to niekonwencjonalna powieść inspirowana postacią grafika-abstrakcjonisty Vladimira Boudnika (1924-68), opowieść o przyjaźni i wspólnych poszukiwaniach nowych źródeł inspiracji - w knajpach, na ulicy, wśród zwyczajnych ludzi - a także historia narodzin Hrabalowskiej estetyki i wizji świata. Opatrzona przez autora podtytułem Teksty pedagogiczne, przez kilkanaście lat funkcjonowała w obiegu niezależnym. Drugie wydanie legendarnej książki wybitnego czeskiego pisarza.

RAYMOND QUENEAU

ĆWICZENIA STYLISTYCZNE

w przekładzie Jana Gondowicza

Wielki literacki eksperymentator RAYMOND QUENEAU (1903–1976) zawdzięcza sukces światowy dwóm dziełom: powieści Zazi w metrze (Zazie dans le métro, 1959) i wcześniejszym Ćwiczeniom stylistycznym (Exercices de style, 1947). Jednak Ćwiczenia bardziej jeszcze niż Zazi cieszyły się sławą nieprzekładalnych. Napisane są bowiem zgodnie z zasadami kombinatoryki, dzięki którym błahy, wręcz niegodny uwagi incydent w autobusie opowiadany jest na 99 sposobów z wykorzystaniem wszelkich możliwych figur retorycznych i stylów literackich. Tłumaczowi polskiemu nasuwają masę przeszkód z racji bogactwa gramatyki i retoryki francuskiej, gdzie użycie stosownych form pociąga za sobą utrwalone w rozległej tradycji literackiej tony: wahanie, patos, ironię... Tym trudniej oddać ten wymiar gry, który prowadzi do opowiadania w sposób zakazany, wbrew owym konwencjom. W tak krótkich tekstach nadrobić to jednak można nadużyciem gramatyki polskiej i – by tak rzec – próbami przeciążeniowymi leksyki. Wedle przedmowy autora do jednego z wydań, „W latach trzydziestych byliśmy kiedyś z Leirisem w sali Pleyela na koncercie, podczas którego wykonano fugę Bacha. Mówiliśmy później, że interesujące byłoby stworzenie w literaturze czegoś podobnego, co powstaje dzięki zwielokrotnieniu wariacji, niemal ad infinitum”. Muzyczność i matematyczność nadają Ćwiczeniom walor książki jedynej w swoim rodzaju, nie należącej do żadnego gatunku literackiego. „Jak” tryumfuje tu bez reszty nad „co”, sprawiając, że na bohatera dzieła awansuje niepostrzeżenie sama inwencja i niepohamowana swoboda przekształceń. Czyni to z Ćwiczeń jedną z najśmieszniejszych książek świata.

Oprawa miękka. Format 148 x 210 mm, 216 stron. Przedruk faksymilowy edycji, która ukazała się w 1994 roku nakładem Wydawnictwa Świat Literacki. Tłumacze: Tomasz W. Brzozowski, Leszek Engelking, Jolanta Kozak, Paweł Piasecki, Zofia i Lucjan Porembscy. Edycja limitowana.

Pierwszy tom edycji DRAMATÓW WYBRANYCH Henrika Ibsena (1828–1906) w nowych przekładach z języka norweskiego Anny Marciniakówny (w tym tomie: Dom lalki [Nora], Upiory, Wróg ludu, Dzika kaczka, Rosmersholm).

Ów lęk przed pustką życia, który Ibsen maluje w wielu swoich sztukach, sprawia między innymi, że i my dzisiaj możemy w jego świecie rozpoznawać nasze współczesne sprawy. „Spoza maski surowego i suwerennego architekta – jak to określił Ingmar Bergman – wyłania się oblicze twórcy”. „Ale trzeba czasu, by dostrzec właściwego Ibsena – podkreśla Bjørn Hemmer. – Wolnego od dogmatyzmu pisarza, który z otwartymi oczyma wkracza w pełne konfliktów pole napięć między starym i nowym, między słowem i chaosem. (...) Nie daje się przy tym zwieść prostym określeniom. Jest równocześnie liberalny i kategoryczny, jest idealistą i realistą, optymistą i pesymistą, jeśli chodzi o widzenie przyszłości, członkiem bohemy i przedstawicielem mieszczaństwa w jednej osobie. Ta dialektyczna otwartość sprawiła, że właśnie dramat stał się dla niego najbardziej odpowiednią formą wyrazu. Ta sama otwartość sprawia, że jest twórcą ważnym także dla naszych czasów. Wciąż znajdujemy w jego dziełach pytania istotne dla świata przeżywającego liczne, nie zawsze i nie do końca uświadamiane przemiany. Odpowiedzi musimy szukać sami”. „Ja najchętniej pytam; udzielanie odpowiedzi nie jest moim powołaniem” – pisał Ibsen. A Ingmar Bergman powiada: „Ibsen to pisarz bardzo wymagający, który oczekuje od nas wielkiej cierpliwości i czasu”.

(ze wstępu)

Drugi tom edycji DRAMATÓW WYBRANYCH Henrika Ibsena (1828–1906) w nowych przekładach z języka norweskiego Anny Marciniakówny (w tym tomie: Pani z morza, Hedda Gabler, Budowniczy Solness, John Gabriel Borkman, Gdy wstaniemy z martwych).

Ów lęk przed pustką życia, który Ibsen maluje w wielu swoich sztukach, sprawia między innymi, że i my dzisiaj możemy w jego świecie rozpoznawać nasze współczesne sprawy. „Spoza maski surowego i suwerennego architekta – jak to określił Ingmar Bergman – wyłania się oblicze twórcy”. „Ale trzeba czasu, by dostrzec właściwego Ibsena – podkreśla Bjørn Hemmer. – Wolnego od dogmatyzmu pisarza, który z otwartymi oczyma wkracza w pełne konfliktów pole napięć między starym i nowym, między słowem i chaosem. (...) Nie daje się przy tym zwieść prostym określeniom. Jest równocześnie liberalny i kategoryczny, jest idealistą i realistą, optymistą i pesymistą, jeśli chodzi o widzenie przyszłości, członkiem bohemy i przedstawicielem mieszczaństwa w jednej osobie. Ta dialektyczna otwartość sprawiła, że właśnie dramat stał się dla niego najbardziej odpowiednią formą wyrazu. Ta sama otwartość sprawia, że jest twórcą ważnym także dla naszych czasów. Wciąż znajdujemy w jego dziełach pytania istotne dla świata przeżywającego liczne, nie zawsze i nie do końca uświadamiane przemiany. Odpowiedzi musimy szukać sami”. „Ja najchętniej pytam; udzielanie odpowiedzi nie jest moim powołaniem” – pisał Ibsen. A Ingmar Bergman powiada: „Ibsen to pisarz bardzo wymagający, który oczekuje od nas wielkiej cierpliwości i czasu”.

(ze wstępu)

NOWOŚĆ!

Trzeci tom edycji DRAMATÓW WYBRANYCH Henrika Ibsena (1828–1906) w nowych przekładach z języka norweskiego Anny Marciniakówny (w tym tomie: Peer Gynt)

Poemat dramatyczny PEER GYNT jest, również z dzisiejszej perspektywy, najważniejszym utworem Henrika Ibsena. Należy też do najważniejszych dzieł literatury światowej. Napisany w 1867 roku, wciąż wystawiany jest na scenach całego świata, i to wcale nie jako pozycja historyczna, interesująca głównie dla ludzi teatru, ale jako sztuka, którą publiczność wciąż chce oglądać, a tytułowy bohater zalicza się do grona najlepiej znanych postaci literackich. (...) 

Generalnie rzecz biorąc, cała twórcza działalność Ibsena jawi się jako ciągła poetycka refleksja, by żyć inaczej, niż się w istocie żyje. Dlatego jest tyle głębokiej desperacji i tęsknoty u postaci, które stworzył. Właśnie przepaść między tym, czego bohaterowie Ibsena pragną, a tym, co jest możliwe do osiągnięcia, powoduje, że tragizm ich życia przeplata się z komizmem [od Tłumaczki].

"Ernesto" Umberto Saba

przekład: Jarosław Mikołajewski

Istnieją historie skrywane przez całe życie. Pisane z palącej potrzeby wydobycia ich z siebie i ujrzenia przed sobą, na papierze. Zaraz potem przychodzi jednak myśl, że nie nadają się do rozpowszechnienia. Zostaną opublikowane po śmierci autora i staną się „literackim skandalem”. (...) „Ernesto”, choć niedokończony, może uchodzić za jedną z największych powieści włoskich dwudziestego wieku. Jest kluczem do zrozumienia dzieła i życia Umberta Saby (1883–1957), lecz przede wszystkim jest to powieść o nadzwyczajnej świeżości i swobodzie. To bezlitosna oraz ironiczna opowieść o skomplikowanym procesie dorastania, być może jedna z nielicznych włoskich powieści inicjacyjnych, godna sąsiedztwa z „Niepokojami wychowanka Törlessa” Musila. (Francesco Cataluccio)