Nowości

Oprawa miękka ze skrzydełkami, format 120x180 mm, 70 stron.

Wydane po raz pierwszy w 1580 roku TRENY Jana Kochanowskiego (1530–1584), twórcy polskiego języka literackiego, to czerpiący z tradycji antycznej cykl dziewiętnastu wierszy poświęconych zmarłej w dzieciństwie córce poety. Dzieło kunsztowne i nowatorskie, świadectwo osobistego cierpienia, ale też uniwersalny zapis egzystencjalnego dramatu i sposobu jego przeżywania.

Oprawa miękka, 418 stron.

Dystopijny, groteskowy, kunsztownie skonstruowany świat powieści Michała Komara JÓZEF, CZYLI... usidla nas od pierwszych zdań. Autor jest przecież mistrzem w bawieniu się gatunkami, stylami i konwencjami: oto powieść sensacyjna, polityczny thriller, powiastka filozoficzna czy może romans? Świat fałszywych idei, szaleństwo internetu i zadawane wciąż na nowo pytania o istotę ludzkiej natury. Przed czytelnikiem zostaje otwartych wiele drzwi...

Michał Komar, rocznik 1946. Pisarz, krytyk literacki, scenarzysta. Napisał m.in. Piekło Conrada, Zmęczenie, Prośbę o dobrą śmierć, Bestiariusz codzienny, Zaraz wybuchnie, Wtajemniczenia, Trzy, Skrywane (powieść nominowana do Nagrody Literackiej Nike oraz Literackiej Nagrody Europy Środkowej Angelus 2021). Współtworzył scenariusze do filmów Szpital Przemienienia, Olimpiada 40, Defekt. Współautor (wraz z Edwardem Żebrowskim) scenariuszy wydanych w tomie Opowieści filmowe. Autor wywiadów rzek, m.in. z Władysławem Bartoszewskim i Wojciechem Pszoniakiem. Profesor Collegium Civitas.

Oprawa miękka. Format 148 x 210 mm, 216 stron. Przedruk faksymilowy edycji, która ukazała się w 1994 roku nakładem Wydawnictwa Świat Literacki. Tłumacze: Tomasz W. Brzozowski, Leszek Engelking, Jolanta Kozak, Paweł Piasecki, Zofia i Lucjan Porembscy. Edycja limitowana.

Andrzej Domalik – reżyser teatralny, filmowy i telewizyjny, scenarzysta. Profesor sztuk teatralnych, przez lata wykładowca Akademii Teatralnej im. Aleksandra Zelwerowicza w Warszawie, w latach 2011–2016 dyrektor Teatru Ateneum w Warszawie. „Ogród Ofelii” to jego kolejny tomik wierszy, po „Medytacjach wiejskiego reżysera”, „Arrivederci Roma” oraz „Wierszach”. W najnowszej książce oprócz wierszy z lat 2022–2025 po raz pierwszy znalazły się rysunki autora.

Oprawa miękka ze skrzydełkami. 296 stron. Format 120x180 mm

Przekład Hanna Pustuła-Lewicka

Niewielki, ale najistotniejszy z utworów autobiograficznych Josepha Conrada (1857–1924) to niezwykle atrakcyjna literacko opowieść: autoironiczna, momentami nadzwyczaj emocjonalna. Widzimy chłopca wędrującego palcem po mapie i składającego sobie obietnicę: „Pojadę tam”; młodzieńca, którego fascynacją i przeznaczeniem staje się morze; młodego człowieka rozpoczynającego pisanie na poważnie; pisarza, który spotyka bohatera swojej pierwszej powieści. A to zaledwie kilka przebłysków z Conradowskiego notatnika, małego, jakże jednak gęstego od barwnych opowieści rodzinnych, prywatnej mitologii, galerii postaci na czele ze stryjecznym dziadkiem, który w czasie odwrotu wojsk napoleońskich z Moskwy zjadł litewskiego psa.

Oprawa miękka ze skrzydełkami. 202 strony. Format 120x180 mm

Przekład Maria Leśniewska

Edycja limitowana

ZIMOWE NOTATKI O WRAŻENIACH Z LATA (1863) Fiodora Dostojewskiego to zbiorek błyskotliwych, ironicznych impresji z niezwykle ważnej dla kształtowania się filozofii i poglądów pisarza jego pierwszej podróży po Europie Zachodniej.

Przedruk faksymilowy dwujęzycznej edycji WIERSZY I POEMATÓW Williama Blake'a, która ukazała się w 1994 roku nakładem Wydawnictwa Świat Literacki. Tłumacze: Tomasz Basiuk, Krzysztof Puławski, Jolanta Kozak, Józef Waczków. Opracowanie graficzne: Bartłomiej Kuźnicki. Edycja limitowana. Oprawa miękka.

Wydanie dwujęzyczne. Objętość 180 str. 

Kristof Zorde zadebiutował w 2022 roku zbiorem opowiadań „Dzień pierwszy”, za który otrzymał nagrodę „Magazynu Literackiego Książki”. W „Być jak” (2024) autor posługuje się ulubioną formą mikroopowiadania, by wcielić się w postacie filozofów, ekonomistów, ludzi pióra i innych najmniej oczekiwanych osób, i odkryć czytelnikowi ich najbardziej intymne myśli. A teraz „Fenicjanie” – tajemniczy i nieuchwytni, a jednocześnie bliscy, jakby na wyciągnięcie ręki. Wygląda na to, że ten prastary lud, który stworzył podwaliny naszej cywilizacji, przetrwał łamańce historii i mniej lub bardziej dyskretnie wpływa na nasze codzienne życie. Fenicjanie siedzą w naszych głowach, czasami w naszych ciałach, a czasami i w głowach, i w ciałach. I wtedy już nie wiemy, czy to jeszcze my, czy to już oni.

„Konrad Mazowiecki jest znany głównie z tego, że zaprosił do Polski Krzyżaków. Mieli zwalczać pruskie plemiona, które rok w rok łupiły wschodnie rubieże jego księstwa. Ale, jak wiadomo, na wojnie jeszcze nikt się nie utuczył. Konrad myślał dalej, aż wymyślił, że zaprosi fenickich kupców, podaruje im skrawek ziemi pod osadę, a ci, zgodnie ze swym obyczajem, nakręcą mu gospodarkę. Wysłał więc umyślnego z pismem, zachwalając uroki swego kraju, podkreślając możliwości, kusząc przywilejami. Nie minęło wiele czasu, gdy na Wiśle od strony Jerozolimy pojawiła się flotylla fenickich łodzi. Pękate, obciążone cennym towarem, płynęły leniwie z prądem rzeki. Ich mnogość i bogactwo zgromadzone na pokładach przyprawiały o zawrót głowy. Rozradowany książę wybiegł na brzeg i zamachał ręką: – To tutaj, drodzy Fenicjanie, bądźcie błogosławieni!” (fragment).