Proza

Barbarzyńca w Azji to utwór zainspirowany wyprawą do Indii, Chin, Japonii, Malezji i Indonezji, którą Henri Michaux rozpoczął w 1931 roku. Ta fascynująca opowieść przełamuje wszelkie schematy typowej relacji z podróży, zachowując jednocześnie najlepsze cechy stylu pisarza: ironię, liryzm, niepowtarzalne poczucie humoru. Michaux nie interesują krajoznawcze ciekawostki - w osobistej, porywczej narracji próbuje dotrzeć do istoty duchowości i kultury ludów Azji, odsłaniając przy tym wiele tajemnic własnego wnętrza.Książka nieufna, niespokojna, mogąca stać się ważnym impulsem do namysłu nad dziwnością i pięknem świata.

Ekwador to niezwykły dziennik podróży Henri Michaux do Ameryki Południowej. Nie jest to klasyczna proza podróżnicza, skoncentrowana na opisie krajobrazów i wiernej relacji faktów, spotkań, wydarzeń. Obserwacja świata zewnętrznego splata się z eksploracją własnego wnętrza, oniryczne i halucynacyjne fragmenty sąsiadują z zapisem wrażeń podróżnika. Towarzyszy temu wyjątkowy styl pisarza, który krótkie, lapidarne opisy łączy z poetyckimi pasażami. Książka została wydana w 1929 roku i można w niej odnaleźć cechy pisarstwa Michaux, które będzie doskonalił w późniejszych utworach.

ANTYKWARIAT

Roy Jacobsen podejmuje grę ze schematem sensacyjnej opowieści o zgorzkniałym bohaterze po przejściach usiłującym uwolnić się od mrocznej przeszłości, który wbrew swej woli zostaje po latach wplątany w kolejną tajemniczą aferę.

Autor mistrzowsko buduje atmosferę zagrożenia, równolegle rekonstruując portret "człowieka bez tożsamości" o kryptonimie Izmael oraz wątek morderstwa i finansowych nadużyć na szczytach władzy. Na uwagę zasługuje poetycki realizm stylu Jacobsena oraz oryginalne połączenie psychologicznego thrillera z historią miłosną rozgrywającą się w scenerii starego domu na norweskich pustkowiach.

Mikroopowiadania z tomu Nanizane na sznurek to jeden z pierwszych tekstów nurtu tzw. węgierskiej nowej prozy. Wydana na Węgrzech w 1976 roku debiutancka książka młodego matematyka, obecnie jednego z najwybitniejszych europejskich pisarzy, do dziś nie straciła aktualności i świeżości, a przez wiele lat była jednym z niewielu literackich przekazów dotyczących niechlubnej przeszłości węgierskich wysiedleń.

Ten wyrafinowany artystycznie, pełen fantazji opis rzeczywistości widzianej przez pryzmat wspomnień z lat dzieciństwa należy do najbardziej frapujących dokonań Petera Esterházyego (1950 - 2016).

Powieść Podróż w głąb pola karnego przypomina o piłkarskich fascy - nacjach arystokratycznego rodu Esterházych – jej autor był zagorzałym kibicem piłki nożnej, piłkarzem amatorem, ale też bratem Mártona Ester - házyego, wielokrotnego reprezentanta Węgier. Książka napisana i wydana przed mistrzostwami świata w 2006 roku to pełna anegdot, dygresji i wspomnień relacja z podróży po Niemczech.

Péter Esterházy (1950–2016) - węgierski prozaik i eseista, jeden z najważ - niejszych europejskich pisarzy, autor ponad trzydziestu książek. W Polsce ukazały się m.in. Czasowniki posiłkowe serca, Księga Hrabala, Nanizane na sznurek, Niesztuka; za jego opus magnum uznawana jest Harmonia caelestis uhonorowana m.in. Nagrodą Literacką Europy Środkowej „Angelus”.

Elżbieta Sobolewska - wybitna tłumaczka i popularyzatorka literatury węgierskiej, laureatka prestiżowej nagrody „Angelus” za przekład książki Pamięć Pétera Nádasa.

Grupka młodych przyjaciół pisarzy przybywa do Czortopola, by wziąć udział w szalonym, groteskowym święcie. W onirycznej atmosferze ludowego karnawału każdy z nich będzie musiał zmierzyć się ze skrywanymi lękami i obsesjami, napotka własne demony.

Znakomite debiutanckie Rekreacje (1992) Jurija Andruchowycza to finezyjna gra z mitami i symbolami, z historią, czasem i literaturą. To również sarkastyczne spojrzenie na mentalność Ukraińców stojących u progu niepodległości, które w kontekście pomarańczowej rewolucji wciąż zaskakuje przenikliwością i dystansem.